برای تو
تودلم خواستم کسه دیگه ای رو جا کنم اما جای نبود چون تموم قلبم با خاطراتت با تموم حرفای تو پر شده بود می خوام بدونم که ایا هنوز فهمیدی که هیشکی مثل من دوست نداره
اینارو گفتم تا بدونی هنوز چشم براهتم بیای بیای دردمای من درمون بشی
منتظرم
انتظار چقدر سخته
فراموشم کردي منم مي خوام فراموش کنم اما تموم خاطراتم با تو هنوز تو قلبم زنده است کاش با تو اشنا نمي شدم تا ديگه خاطرهاي از تو نداشتم تا منم مثل تو راحت فراموشت مي کردم اما ....
صدا کردم صدای نشنیدم منتظر صداتم منتظر تنها صدای که جواب بده جوابی که تو تنهایام منو تنها گذاشت تنها موندم اما نمی خوام تنها بمونی
absence sharpens love persenthens it
دوری عشق راتیزمی کندوحضور آن را قدرت می بخشد
زندگی روبه من هدیه دادی وقتی گفتی دوست دارم اما می ترسیدم که روزی زندگی رو از من بگیری
حالا اون روز رسیده روزی که فقط زندم زندم اما نمی تونم زندگی کنم چون نای زندگی بی تو رو ندارم روزا به سختی می گذرن خدایا فقط به امید این زندم که روزی بفهمه که زندگیم بوده
ازهیاهوی واژه ها خسته ام
من سکوت را
از اوراق سپید اموختم
ایاسکوت
روشن تر از واژه ها نیست؟
همیشه در خلوت
مرگ را مجسم می دیدم
ایامرگ
خونسردترین واژه نیست؟
تا چشم گشودم
از چشم زندگی افتادم
شبی یا امشب
زیر نور واژه ها خواهم نشست
نام خونسرد معشوقه ام را بر حواس پنج گانه ام
خال خواهم کوفت
و هم زمان پایین اخرین برگ خاطراتم خواهم نوشت
پایان
اگه قسمت نبود چرا تو موندی
خدا چرا ماروبه هم رسوندی
اگه می دونستی یه روزی می ری
چرا روزارو تا اینجا رسوندی
اگه در حق و خوبی نکردم
بدون که خالی بود دستای سردم
ولی من در عوض هر چی که بودم
با احساسات تو بازی نکردم
چی بودم چی شدم به خاطر تو ولی پشت دلمرو خالی کردی
حالا اسم میاد گریم می گیره نمی دونی که با دلم چه کردی
آسمان با من قهر کرده و زمین از من دلگیره هیچ غنچه ای نمی خواهد مرا ببینه و هیچ پرنده ای برام اوازنمی خونه اونا منومحکوم کردن که دل تو را شکستم اماای کاش میدونسند اون دلی که شکسته شده دل من بود که روزگاری نزد تو به امانت گذاشته بودم
در حالی که آخرین قطره باران رازمزمه می کردم به پشت پنجره نیاز رسیدم و با حسی بارانی دعا کردم که تو زود تر بیای و چراغ آفتاب را از پشت ابرها بیرون بیاوری
همیشه بر این باوربا ور بودم که می توان در کنار شقایقها و با وجود عشق زندگی را معنا بخشید.اما...چند صباحی است که اقاقی ها حدیث تلخ رفتن تو را در کوچه باغ شهر زمزمه می کنند.کاش بودی کاش بودی تا با ترانه نگاه همصدای چکاوکهای عاشق می خواندم که بی تو زندگی معنا ندارد.
تنها ترین تنهای توزخم زبونا خورده بود
خدانگهداری نکرد چون قبل رفن مرده بود
مسافر دلتنگیا از بعد تو بیچاره شد
بعد از وداع اخرش رف و دیگه اواره شد
ای کاش در آن هنگام که از همه چیز و همه کس خسته ام وقتی که تنهایم تو از راه برسی و با لبخندت غمهارااز دلم
پاک کنی
